Akwedukt Pont du Gard: bilety, parking, kajaki i historia rzymskiego cudu inżynierii

Wielu podróżnych zakłada, że Pont du Gard to po prostu malowniczy rzymski zabytek stojący tuż przy drodze, pod który można podjechać na kwadrans, zrobić zdjęcie i ruszyć dalej w stronę Nîmes czy Awinionu. Rzeczywistość weryfikuje ten plan natychmiast po dotarciu na miejsce. Cały kompleks jest ściśle chronionym, rozległym parkiem krajobrazowym z zamkniętym ruchem kołowym, dwoma oddalonymi od siebie wjazdami, systemem płatnych parkingów i infrastrukturą muzealną. Spontaniczny, nieprzygotowany przyjazd – zwłaszcza w szczycie letnich upałów – kończy się zazwyczaj utknięciem w korku do szlabanu, długim marszem w pełnym słońcu i niepotrzebnym wydatkiem na bilety, których wcale się nie potrzebowało.

Zorganizowanie wizyty przy tym najsłynniejszym rzymskim akwedukcie we Francji wymaga świadomego wyboru: czy celem jest wyłącznie zobaczenie konstrukcji z poziomu rzeki, wielogodzinny relaks z kajakiem, czy głębokie wejście w inżynieryjne detale starożytnego Rzymu. Bez właściwego planu logistycznego Pont du Gard może okazać się kosztownym i męczącym punktem na mapie Prowansji i Oksytanii. Z odpowiednią wiedzą staje się jednym z najlepiej zorganizowanych i najbardziej satysfakcjonujących pomników starożytności w Europie.

1. Zacznij od wyboru wariantu wizyty: krótki przystanek czy pół dnia nad Gardonem

Podstawowy błąd przy planowaniu wycieczki polega na niedoszacowaniu odległości na samym terenie obiektu. Od momentu zostawienia samochodu na wyznaczonym parkingu do chwili, gdy stanie się bezpośrednio pod monumentalnymi arkadami, mija co najmniej 15–20 minut marszu wyznaczonymi alejami. Do tego dochodzi czas na powrót, co oznacza, że nawet najbardziej pobieżna wizyta wymaga wygospodarowania określonego minimum czasowego.

Ile czasu realnie przeznaczyć na Pont du Gard

Czas potrzebny na zwiedzanie zależy przede wszystkim od tego, czy celem jest wyłącznie architektura, czy również otaczająca ją przyroda oraz ekspozycje muzealne. Można wyróżnić trzy racjonalne scenariusze organizacyjne:

• Wariant ekspresowy (1,5 do 2 godzin): Przejście z parkingu pod akwedukt, spacer dołem przez XVIII-wieczny most drogowy dobudowany do rzymskiej struktury, podejście na najbliższy punkt widokowy na jednym z brzegów, wykonanie zdjęć i powrót. Ten wariant sprawdza się podczas transferu między Awinionem a Uzès, ale pozostawia spory niedosyt i jest najmniej opłacalny pod względem relacji kosztów wjazdu do spędzonego czasu.
• Wariant optymalny – półdniowy (3 do 4 godzin): Obejmuje spokojny spacer po obu brzegach rzeki Gardon, przejście ścieżką pamięci śródziemnomorskiej (Mémoires de Garrigue), wejście na wyższe punkty widokowe oraz zwiedzenie głównego muzeum na lewym brzegu. Pozwala zrozumieć kontekst powstania budowli bez pośpiechu i bez walki z czasem.
• Wariant rekreacyjny – całodniowy (5 do 7 godzin): Plan przeznaczony głównie na miesiące od maja do września. Łączy eksplorację historyczną rano, spływ kajakowy rzeką Gardon ze startem w Collias i przepłynięciem pod arkadami w środku dnia, a także odpoczynek lub kąpiel na kamienistych plażach poniżej mostu późnym popołudniem. ^[4]

Warianty zwiedzania w zależności od pory roku

Klimat doliny Gardonu drastycznie zmienia warunki pobytu. Od połowy czerwca do końca sierpnia biały wapień konstrukcji działa jak gigantyczny ekran odbijający promienie słoneczne. Na otwartych przestrzeniach temperatura przy gruncie regularnie przekracza 35°C, a cień występuje niemal wyłącznie bezpośrednio pod łukami mostu lub w lesie garigowym na wzgórzach. W tym okresie wariant rekreacyjny z zejściem nad wodę lub zwiedzaniem klimatyzowanego muzeum w godzinach 12:00–15:00 jest jedynym rozsądnym wyborem.

Wiosną (kwiecień–maj) oraz jesienią (wrzesień–październik) warunki do pieszych wędrówek wokół akweduktu są optymalne. Woda w rzece bywa jednak zbyt zimna na kąpiele, a poziom wód po opadach może okresowo wykluczać kajaki. Z perspektywy budżetowej to właśnie poza ścisłym sezonem letnim relacja nakładów do komfortu zwiedzania wypada najkorzystniej: brak tłumów pozwala na swobodne fotografowanie bez konieczności czekania na wolne kadry.

2. Sprawdź bilety i godziny otwarcia, zanim wybierzesz płatne atrakcje

System biletowy wokół Pont du Gard przeszedł w ostatnich latach kilka reform, co stało się źródłem sporej dezinformacji w przewodnikach. Dawniej pobierano opłatę wyłącznie za wjazd samochodu na parking, niezależnie od liczby pasażerów, co zachęcało do przyjazdów w pełnym składzie. Obecnie model ten został zmodyfikowany i łączy opłatę parkingową z opłatami za dostęp do przestrzeni kulturalnych. ^[1]

Za co się płaci, a co można zobaczyć bez dodatkowego biletu

Sam dostęp do krajobrazu i bezpośredniego otoczenia mostu jest traktowany inaczej niż wstęp do zamkniętych obiektów edukacyjnych. Teren wpisany na listę UNESCO można w dużej mierze eksplorować pieszo, jeśli dotrze się tam bez korzystania z oficjalnego parkingu (np. lokalnymi szlakami pieszymi GR lub rowerem), jednak zdecydowana większość podróżnych dociera samochodem.

<

W praktyce standardowy bilet wstępu (Billet Découverte) obejmuje wejście do klimatyzowanego Muzeum Pont du Gard, przestrzeni edukacyjnej dla dzieci Ludo, kina wyświetlającego filmy dokumentalne oraz na wystawy czasowe. Sam akwedukt i przejście przez most drogowy z XVIII wieku (most Pont-Pitot) są dostępne dla każdego, kto znajduje się na terenie parku. ^[2]

Kluczowe zasady dotyczące biletów i logistyki godzinowej:

• Godziny otwarcia terenu a muzeum: Teren zewnętrzny wokół rzeki jest otwarty przez cały rok od wczesnego rana (zwykle od 8:00 lub 9:00) do późnego wieczora (latem do północy z powodu iluminacji świetlnych). Muzeum i kasy biletowe zamykają się znacznie wcześniej, zazwyczaj między 17:30 a 19:00 zależnie od miesiąca. Jeśli przyjedziesz po 18:00, nie zwiedzisz ekspozycji, ale wciąż zobaczysz most. ^[3]
• Bilety z wejściem na najwyższą kondygnację: Samodzielny wstęp na trzeci poziom akweduktu – do wnętrza antycznego kanału wodnego – jest surowo zabroniony ze względów bezpieczeństwa i ochrony zabytku. Przejście tą trasą jest możliwe wyłącznie z przewodnikiem w ramach dedykowanych wycieczek (visite guidée). Miejsca na te tury wyprzedają się z wielotygodniowym wyprzedzeniem w sezonie letnim.
• Zakup online: Kupno biletu przez oficjalną stronę internetową pozwala pominąć kolejki do kas w pawilonach wejściowych. Przy szlabanach parkingowych i bramkach biletowych wystarczy zeskanować kod QR z telefonu.

3. Potraktuj parking jako element kosztu wycieczki, nie drobny dodatek

Zarządca obiektu zorganizował dojazd za pomocą dwóch niezależnych parkingów: na lewym brzegu (Rive Gauche) oraz na prawym brzegu (Rive Droite). Wybór wjazdu nie jest obojętny dla przebiegu wizyty i powinien zależeć od kierunku, z którego nadjeżdżasz, oraz planu zwiedzania.

Podstawowa opłata parkingowa wynosi około 9 € za samochód osobowy za cały dzień postoju (opłata jest stała, niezależnie od tego, czy zostajesz na godzinę, czy na siedem godzin). Kwotę tę należy wkalkulować bezpośrednio w koszt wycieczki. Próby parkowania na dziko wzdłuż dróg dojazdowych D981 lub D19 kończą się mandatami lub odholowaniem pojazdu przez lokalną żandarmerię, która w sezonie ściśle patroluje strefę chronionego krajobrazu.

Który brzeg wybrać w zależności od planu:

• Rive Gauche (Lewy brzeg – od strony Remoulins / Uzès): To główny węzeł turystyczny. Znajduje się tu duże muzeum multimedialne, księgarnia, kawiarnie oraz wejście na ścieżkę Mémoires de Garrigue. Jest to lepszy wybór, jeśli zależy Ci na części edukacyjnej i podróżujesz z dziećmi.
• Rive Droite (Prawy brzeg – od strony Nîmes / Beaucaire): Parking jest nieco mniejszy, a atmosfera spokojniejsza. Z tej strony prowadzi krótsza i bardziej zacieniona platanami trasa wprost pod samą konstrukcję. To także dogodniejszy brzeg, jeśli głównym celem jest zejście na kamienistą plażę i odpoczynek nad wodą z widokiem na most od strony południowej. ^[5]

4. Wybierz najlepszą trasę spaceru i punkty widokowe zamiast ograniczać się do jednego zdjęcia

Większość wycieczek autokarowych zatrzymuje się na poziomie mostu drogowego, robi pamiątkowe zdjęcie i zawraca do wyjścia. Traci w ten sposób szansę na zobaczenie akweduktu z perspektyw, które w pełni oddają skalę rzymskiego projektu. Najlepszym sposobem na poznanie obiektu jest wykonanie pełnej pętli pieszej łączącej oba brzegi rzeki.

Proponowana trasa pętli panoramicznej (czas przejścia: ok. 45–60 minut):

1. Początek na Rive Gauche: Podejdź szeroką aleją pod północny przyczółek mostu. Zwróć uwagę na potężne bloki wapienia z widocznymi do dziś rzymskimi znakami kamieniarskimi i wypustkami służącymi do mocowania drewnianych rusztowań.
2. Przejście na Rive Droite: Przejdź na drugi brzeg XVIII-wiecznym mostem drogowym przylegającym do najniższej kondygnacji akweduktu. Spójrz w dół na Gardon – w przejrzystej wodzie doskonale widać filary zabezpieczone trójkątnymi ostrogami rozbijającymi fale powodziowe.
3. Wspinaczka na punkt widokowy Rive Droite: Za mostem skręć w prawo na oznakowaną ścieżkę wspinającą się po skalistym zboczu. Podejście jest krótkie, ale kamieniste. Ze szczytu roztacza się klasyczny widok na całą długość trzech kondygnacji arkad wpisanych w wąwóz.
4. Zejście nad rzekę i powrót: Zejdź ścieżką w dół ku kamienistej plaży pod mostem. Z poziomu lustra wody konstrukcja wydaje się najwyższa (niemal 49 metrów wysokości). Przejdź pod jednym ze skrajnych łuków, chłonąc chłód bijący od wapiennych bloków, i wróć na lewy brzeg.

Wskazówka fotograficzna: Najlepsze światło na lewym brzegu panuje rano, gdy słońce oświetla wschodnią elewację mostu. Popołudniami i przed zachodem słońca złote światło idealnie doświetla zachodnią stronę, którą najlepiej podziwiać z plaży na prawym brzegu lub z kajaka.

5. Kajaki pod Pont du Gard: wybierz spływ dla widoku, nie dla sportowego wyczynu

Spływ kajakowy rzeką Gardon to najefektowniejszy sposób na zobaczenie akweduktu. Rzeka w tym fragmencie wąwozu (Gorges du Gardon) jest spokojna, zaklasyfikowana jako łatwa (klasa I), bez niebezpiecznych bystrzy czy wirów. Nie jest to wyprawa dla poszukiwaczy adrenaliny, lecz powolna wycieczka krajobrazowa z punktem kulminacyjnym w postaci przepłynięcia bezpośrednio pod łukami rzymskiego kolosa.

Praktyczne zasady organizacji spływu:

• Punkt startowy w Collias: Najbardziej popularna i optymalna krajobrazowo trasa liczy około 8 km i zaczyna się w miejscowości Collias, a kończy tuż za Pont du Gard (lub kawałek dalej w Remoulins). Pokonanie tego odcinka zajmuje średnio od 2 do 2,5 godziny spokojnego wiosłowania bez przerw.
• Czas na postój pod akweduktem: Wypożyczalnie kajaków (funkcjonujące w Collias i Remoulins) oferują elastyczny czas spływu. Możesz zatrzymać kajak na kamienistym brzegu 100 metrów przed lub za mostem, wykąpać się w rzece, zjeść prowiant i dopiero po godzinie ruszyć do bazy końcowej, skąd busy odwożą kierowców na start.
• Wymagania i sprzęt: Spływy są dostępne od maja do września/października, w zależności od poziomu wody. Obowiązkowe są kamizelki asekuracyjne oraz buty do wody (dno rzeki tworzą ostre otoczaki i śliskie skały). Każda wypożyczalnia zapewnia wodoszczelne beczki na telefon, aparat i dokumenty.
• Poziom wód w środku lata: W lipcu i sierpniu poziom Gardonu potrafi gwałtownie spaść. Na trasie z Collias może pojawić się kilka wypłyceń, gdzie kajak trzeba przeciągnąć po kamieniach przez kilkanaście metrów. Warto zapytać w bazie o aktualny stan wody przed wyruszeniem na rzekę.

6. Poznaj historię rzymskiego cudu inżynierii: jak i po co zbudowano Pont du Gard

Żeby w pełni docenić wizytę, warto uświadomić sobie skalę problemu inżynieryjnego, przed którym stanęli rzymscy budowniczowie około połowy I wieku n.e. (za panowania cesarzy Klaudiusza lub Nerona). Pont du Gard nie był samodzielnym mostem, lecz zaledwie jednym z elementów gigantycznego akweduktu o długości blisko 50 kilometrów.

Inwestycję podjęto, aby doprowadzić wodę ze źródeł rzeki Eure w pobliżu

Uzès do prężnie rozwijającego się miasta Nemausus (dzisiejszego Nîmes). Rzymska metropolia potrzebowała świeżej wody nie tylko do zaspokojenia pragnienia mieszkańców, ale przede wszystkim do zasilania prestiżowych symboli rzymskiego stylu życia: term publicznych, łaźni, monumentalnych fontann i prywatnych rezydencji patrycjuszy.

Dobrym uzupełnieniem tego tematu jest także poradnik: Bastylia – symbol rewolucji i narodowej wolności.

Kluczowe liczby i fakty inżynieryjne, które pomagają zrozumieć fenomen tej budowli:

• Niewiarygodna precyzja spadku: Cały akwedukt opadał zaledwie o około 12–17 metrów na dystansie 50 kilometrów. Oznacza to średnie nachylenie rzędu zaledwie 25–34 centymetrów na kilometr trasy. Na samym Pont du Gard spadek wynosi zaledwie 1,2 centymetra na długości 275 metrów górnej kondygnacji – precyzja trudna do osiągnięcia nawet przy współczesnych niwelatorach laserowych.
• Konstrukcja bez zaprawy: Dwie dolne kondygnacje mostu wzniesiono w technice opus quadratum – potężne bloki miękkiego, żółtego wapienia muszlowego (wydobywanego w pobliskim kamieniołomie Estel, oddalonym o niecały kilometr) o masie do 6 ton każdy układano na sucho, bez użycia zaprawy murarskiej. Całość utrzymuje się wyłącznie dzięki perfekcyjnemu docięciu bloków oraz sile grawitacji.
• Szczelność kanału (specus): Zaprawy użyto dopiero na najwyższym poziomie, wewnątrz zadaszonego koryta przepływowego. Ściany kanału pokryto rzymskim betonem wodoodpornym (opus signinum) z dodatkiem sproszkowanej ceramiki i cegły, a na koniec pomalowano czerwonawą substancją uszczelniającą na bazie wapna i tłuszczu zwierzęcego.
• Przepustowość: W czasach swojej świetności instalacja dostarczała do Nîmes od 35 do 40 tysięcy metrów sześciennych wody na dobę, co pozwalało na nieprzerwany obieg w miejskich fontannach i łaźniach przez całą dobę.
• Dlaczego most przetrwał do dziś: Po upadku Cesarstwa Rzymskiego akwedukt stopniowo zarastał osadami wapiennymi i przestał pełnić funkcję wodociągu w VI wieku. Przetrwał kolejne stulecia, ponieważ lokalni feudałowie i biskupi zaadaptowali go jako most poborowy dla ruchu pieszego i kołowego nad zdradliwą rzeką Gardon. W XVIII wieku wybitny inżynier Henri Pitot dobudował do najniższej kondygnacji równoległy most drogowy, co odciążyło antyczne arkady i uratowało zabytek przed rozbiórką.

Wizyta pod Pont du Gard łączy monumentalną historię starożytną z prowansalską naturą. Wybór odpowiedniej pory dnia, pozostawienie samochodu na zaplanowanym brzegu i spojrzenie na arkady z poziomu rzeki – pieszo lub z pokładu kajaka – gwarantują, że wycieczka pod rzymski akwedukt stanie się jednym z najmocniejszych punktów całej podróży po Oksytanii i Prowansji.

7. Ułóż dzień tak, by nie płacić za atrakcje, z których nie zdążysz skorzystać

Pont du Gard da się zobaczyć w krótkim postoju, ale przyjazd samochodem i opłata parkingowa sprawiają, że najbardziej opłaca się zostać co najmniej kilka godzin. Nie trzeba jednak kupować każdego dostępnego biletu. Sam spacer po terenie, oglądanie akweduktu z obu brzegów oraz zejście nad Gardon dają pełne wrażenie skali miejsca.

Wariant krótki, na 1,5–2 godziny, sprawdzi się podczas przejazdu między Nîmes, Uzès i Awinionem. Zaparkuj po stronie najwygodniejszej dla kierunku dalszej jazdy, przejdź pod most, wejdź na punkt widokowy po przeciwnej stronie rzeki i wróć pętlą. To najlepsza opcja dla osób, które chcą zobaczyć zabytek bez rozbudowywania dnia o muzeum, kąpiel czy spływ.

Wariant na pół dnia dobrze łączy spacer, plażę i muzeum. Rano, zanim zrobi się najgoręcej, przejdź trasę panoramiczną oraz odwiedź ekspozycję, jeśli interesuje Cię techniczna strona akweduktu. Później można zejść nad wodę na lekki posiłek lub kąpiel. W upalne dni taki układ jest znacznie przyjemniejszy niż długie chodzenie po otwartych, nagrzanych ścieżkach w środku popołudnia.

Wariant całodniowy z kajakiem wymaga najwięcej organizacji, lecz daje najlepszy efekt krajobrazowy. Rezerwację wypożyczalni dobrze dopasować do pory dnia, a samochód zostawić zgodnie z zasadami przewoźnika lub trasą powrotu. Po spływie nie planuj już ambitnego marszu w pełnym słońcu: spokojny spacer pod arkadami i odpoczynek nad Gardonem zwykle wystarczą.

Jeżeli podróżujesz z ograniczonym budżetem, prosty układ „parking + spacer + własny prowiant” ma bardzo dobry stosunek kosztu do wrażeń. Płatne muzeum szczególnie zyskuje sens przy gorszej pogodzie, z dziećmi albo wtedy, gdy ruiny i kamienne bloki bez historycznego kontekstu nie mówią Ci zbyt wiele.

8. Przygotuj się na słońce, kamienie i zmienny charakter rzeki

Okolica Pont du Gard wygląda jak łatwy plenerowy spacer, ale prowansalskie lato szybko weryfikuje lekkie przygotowanie. Nad rzeką jest przyjemnie, za to punkty widokowe i ścieżki na zboczu są odsłonięte. Kamieniste zejścia mogą być śliskie, a nagrzane wapienne podłoże nie wybacza spaceru w cienkich sandałach.

• Buty: do samego spaceru wystarczą wygodne sneakersy z dobrą podeszwą; do wejścia do rzeki przydadzą się buty do wody. Klapki są niewygodne zarówno na kamieniach, jak i na krótkim podejściu widokowym.
• Woda i osłona przed słońcem: zabierz zapas picia, nakrycie głowy oraz krem z filtrem. Cień pod platanami i przy arkadach nie zastąpi ochrony podczas marszu między brzegami.
• Kąpiel: Gardon bywa spokojny, ale po intensywnych opadach jego poziom i nurt mogą szybko się zmienić. Przed wejściem do wody obserwuj warunki na miejscu oraz stosuj się do bieżących komunikatów i oznaczeń.
• Proviant: własne kanapki, owoce i bidon pozwalają uniknąć kolejek w najgorętszej części dnia. Po pikniku zabierz wszystkie śmieci ze sobą; brzegi rzeki leżą na obszarze o wysokiej wartości przyrodniczej.

W miesiącach letnich dobrym ruchem jest przyjazd wcześnie rano albo później po południu. Zyskujesz nie tylko łagodniejszą temperaturę, lecz także mniej osób w kadrze. W środku dnia najpopularniejsze fragmenty plaży i przejścia pod akweduktem potrafią być wyraźnie bardziej zatłoczone.

9. Zostaw sobie chwilę na detal, który zwykle umyka na pierwszym zdjęciu

Pont du Gard robi największe wrażenie z daleka, lecz jego niezwykłość ujawnia się również z bliska. Przyjrzyj się różnicy wielkości łuków na kolejnych poziomach, nierównej fakturze bloków i śladom obróbki kamienia. Budowla nie jest dekoracyjną ruiną postawioną dla efektu: każdy jej element podporządkowano prowadzeniu wody nad głębokim korytem Gardonu.

Nie ma potrzeby gonić za wejściem na najwyższy poziom, by poczuć wagę tego miejsca. Znacznie lepszy efekt daje połączenie trzech prostych perspektyw: widoku z oddali ze ścieżki na prawym brzegu, przejścia przy dolnych arkadach oraz spojrzenia od strony rzeki. Dopiero wtedy widać, jak precyzyjnie rzymscy inżynierowie połączyli użyteczność z monumentalną formą.

Najrozsądniejsza wizyta pod Pont du Gard nie polega więc na odhaczaniu wszystkich atrakcji. Wystarczy dobrze wybrać brzeg parkingu, sprawdzić aktualne zasady wejścia i warunki na Gardonie, a następnie dać sobie czas na spacer lub spokojny spływ. Ten akwedukt broni się bez pośpiechu: z bliska zachwyca detalem, z rzeki skalą, a o zachodzie słońca przypomina, dlaczego od dwóch tysięcy lat pozostaje jednym z najbardziej imponujących śladów rzymskiej obecności w południowej Francji.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Ile czasu przeznaczyć na zwiedzanie Pont du Gard?

Na szybki spacer i zdjęcia warto zaplanować około 1,5–2 godzin. Zwiedzanie muzeum, trasy Mémoires de Garrigue i punktów widokowych zajmuje zwykle 3–4 godziny.

Czy wstęp na teren Pont du Gard jest płatny?

Sam akwedukt i przejście przez XVIII-wieczny most drogowy są dostępne na terenie parku. Bilet standardowy obejmuje między innymi muzeum, przestrzeń Ludo, kino i wystawy czasowe.

Ile kosztuje parking przy Pont du Gard?

Podstawowa opłata parkingowa wynosi około 9 € za samochód osobowy za cały dzień. Wysokość opłaty nie zależy od długości postoju.

Czy można wejść na najwyższą kondygnację akweduktu?

Samodzielne wejście do antycznego kanału wodnego jest zabronione. Zwiedzanie tej części odbywa się wyłącznie z przewodnikiem w ramach dedykowanych wycieczek.

Który parking wybrać: Rive Gauche czy Rive Droite?

Rive Gauche jest dogodny dla osób zainteresowanych muzeum, ścieżką Mémoires de Garrigue i atrakcjami dla dzieci. Rive Droite lepiej sprawdzi się przy spokojniejszym spacerze i zejściu nad rzekę.

Czy pod Pont du Gard można dopłynąć kajakiem?

Tak, plan całodniowej wizyty może obejmować spływ kajakowy Gardonem ze startem w Collias i przepłynięcie pod arkadami. Warunki na rzece zależą jednak od pory roku i poziomu wody.

Źródła

• [1] Pont du Gard – FAQ – Pont du Gard: bilety, parking, dostęp i historia obiektu ↑
• [2] Pont du Gard – billetterie officielle – Products – oficjalna sprzedaż biletów Pont du Gard ↑
• [3] Pont du Gard – Opening Hours – godziny otwarcia Pont du Gard i parkingów ↑
• [4] Pont du Gard – Au bord de l'eau – wypoczynek nad rzeką przy Pont du Gard ↑
• [5] Kayak Vert – Kayak Vert Pont du Gard – baza kajakowa w Collias ↑